یکشنبه ، ۱۳۹۷/۰۷/۰۱

رهبران کردستان عراق در آستانه سقوط سیاسی

درخاورمیانه با همه ی پتانسیل های ایجاد بحران و نابسامانیهایی که در تمامی زمینه ها سر به فلک کشیده است، شاید کمتر کسی پیدا شود که سیاسی وسیاست زده نشده باشد؛
رهبران کردستان عراق در آستانه سقوط سیاسی


در حقیقت زیر بار سنگین وطاقت فرسای سیاست عجیب وغریب سیاسیون این قسمت از کره ی خاکی، اندک جنبش وتکانی برای آگاهی از وضعیت موجود خود یک کار سیاسی! محسوب شده و خلاصه اینکه مردم اینجا کاملا سیاسینیزه شده اند و انصافا از پس این کاربه خوبی بر آمده اند ! الغرض ! دردنیای ما ادیبان وشاعران نیز اکوسیستم در حال تغییر وتحول است و قالبهای اجتماعی، معنوی،عشقی  وادبی هم سیاسی شده اند ودیگر از دیدن یک غزل سیاسی، قصیده ایی سیاسی وحتی دوبیتی سیاسی، نباید تعجب کرد! وبنده ادبیاتی را از اینکه از سیاست عجیب وغریب رهبران کردستان عراق به وجد آمده وچند سطری را به تماشای برباد دادن رنج و کوشش صد ساله ی مردمانشان نشسته ام ملامت نخواهید کرد!!

متن مقاله:

    کردستان عراق؛ مأمن و پناهگاه مطمئن ملیونها آواره از اقصی نقاط جهان با دولتی دموکراتیک ونیمه مستقل والبته در حال جنگ وبی بهره از بسیاری از پتانسیلهای تداوم بهتر همه جانبه ی سیاسی ،اجتماعی، اقتصادی و... چرا به این شیوه به سراشیب سقوط سیاسی واقتصادی و... مبتلا گشته است؟ اقلیم کردستان عراق در برابر هجوم گروههای تندرو وبنیادگرای اسلامی، کشمکش با دولت مرکزی بر سر بحران نفت وبسیاری از مشکلات دیگر، بحران سوریه وپیامدهای ناگوار آن که گریبانگیربیشتر کشورهای خاورمیانه( بجز ایران به خاطر ضریب امنیتی بالاوتحسین برانگیز آن) گشته است ،بسیار سربلند بیرون آمده وهم اکنون سیر نزولی امنیت آن با توجه به آمارهای روبه افزایش جهانگردان در آن، سیر صعودی پیدا کرده است. پس اشکال کار کجاست وسیاسیون آن در این خرابکده ی خاورمیانه دنبال چه هستند؟

     سیاستمداران اقلیم کردستان درطول تاریخ چند صد ساله ی مبارزه ی خود،در مسیر طوفانی ومواج وپیچیده ی سرمنزل مقصود ورسیدن به استقلال سیاسی واقتصادی، گامهای مهمی برداشته وانصافا با عبور از این همه فراز ونشیب در برخورد با حکومتهای دیکتاتوری عراق واکنون در بازی پیچیده ی سیاست جهان امروزی نیز دست بسته و بازنده نبوده اند ولی در یک بازی آن هم چندین سال نتیجه مهم است یا کرسی وتخت وتاج وپست ومقام؟؟!!

    البته در این مقاله ی محدود ومختصر قصد به چالش کشیدن کلیت اقلیم کردستان، مشکلات آن با دولت مرکزی وفدرال عراق، درارتباط با چگونگی حمکرانی وتصاحب ثروتهای بالقوه ی وهنگفت نفت، به ویژه مسأله مهم واستراتژیک کرکوک وصدها مسأله ی دیگر... را نداریم بلکه می خواهیم سیاسیون وحکمرانان این اقلیم را در آستانه ی رسیدن به مقصد، ازخواب وبه تبع آن افتادن در مهلکه ی بسیار خطرناک تاج وتخت بازی آگاه کرده وبگوییم که در این بازی نه تنها برنده ای ندارید بلکه همه بازنده هستید!!

     کسانی که الفبای سیاست را می دانند از پیشقدم شدن دکتر برهم صالح باید در یابند که کشتی کوچک اقلیم کردستان در یک دریای طوفانی وهولناک کشوری بحران زده وهمسایه هایی اکثرا بحران زا همچون ترکیه ،سوریه، لبنان، عربستان ویمن و...، نباید به استحکام کشتی وتجهیزات آن زیاد دلخوش کند بلکه باید به سرنوشت کلی وامواج وخطراتی که موجودیت وکلیت اقلیم را در خطر سقوط قرار می دهد، چشم بدوزد.داستان این سیاسیون مانند داستان همان مردی است که بر کشتی سوار شده ی دارای یک هدف وسرنوشت اصراربر سوراخ کردن جای خود داشت !! غافل ازاینکه سوراخ شدن همان و غرق شدن همه همان!

     دکتر برهم صالح با پیشینه ای آکادمیک وسیاستی دموکراتیک وجهان محور خیلی راحت می توانست با کاندیداتوری خود گوی سبقت را ازهمه ربوده وبر کرسی حکمرانی اقلیم بنشیند ولی وی با درک شرایط سیاسی روز وحساسیت سرنوشت اقلیم کردستان با بسته ی پیشنهادی خود در صدد پیش بردن اتحادیه ی میهنی که در آن بزرگ شده بود را نداشت بلکه وی در صدد تقریب همه ی اندیشه ها ومذاهب واحزاب بود چونکه افقی که وی به آن چشم دوخته بود بسیار بسیار بزرگتر ومهمتر از محدوده ی یک حزب وایدئولوژی بود وی معتقد بود که سرنوشت ملتی که سابقه ی مبارزه ای چندین ساله را یدک می کشند نباید به آسانی اسیر باند بازیهای سیاسی ومعمولی گشته ودچار خطر وسقوط گردد؛ بازیهای سیاسی که در کشورهایی جا افتاده ای چون فرانسه، آمریکا، کره ، انگلیس و... باید به آن تن داد نه اینکه در اقلیم کوچک وحساس ولغزانی چون کردستان عراق آنهم در صحرایی خشک وبی آب وطوفانی ودر کمین داعشیانی از انسانیت بی خبر.

     دوستان عزیز! سیاست رانی با تعدد احزاب وادیان ومذاهب در اقلیمی دارای محدوده ی جغرافیایی مشخص و نسبتا آرام خیلی خوب است ولی به شرطی که روی شاخه های این درخت حکمرانی که در مسیر تندبادهایی ریشه کن قرار داشته بر سر تقیسم میوه های آن نباید تیشه به ریشه ی اصل درخت زد که در این صورت سقوط همگان حتمی است. در خانه ای که در حال جنگ است و منابع مالی آن کفاف جنگ در خانه را ندارد واز همه عجیب تر، مهمان از جمعیت خانه هم بیشتر!! آیا در چنین وضعیتی تقسیم خانه بی عقلی محض نیست؟!! رهبران کردستان باید ازبی ثباتی سیاسی در کشورهای لیبی، سوریه،تونس ... و این اواخر کشور کوچک لبنان ،درسهای خوبی گرفته باشند ودر نزدیک شدن به افق وچشم انداز روشن و واقعی که سالهای سال با مبارزه علیه دیکتاتوری صدام وهمپیمانانش در صدد دستیابی به آن هستند،گرفتار سراب وبه قول معروف"همان آش وهمان کاسه ی قبلی" نگردند!!

نتیجه:

      در دنیای امروزی بازیهای سیاسی با بازیهای ورزشی کاملا متفاوت است و وملاک برنده بودن باخت طرف مقابل نیست بلکه باید دریافت که دربازیهای مهم وسرنوشت ساز، برنده شدن همه مهم است. درست است که در اقلیم کردستان با توجه به فضای باز سیاسی موجود میدان وسیعی برای تاخت وتاز احزاب سیاسی داخل وخارج حکومت به وجود آمده است ولی باید دقت کرد که در قضایای سرنوشت ساز این تاخت وتازها بجای تمرینات سیاسی ومدنی تبدیل به تخریبهای سیاسی علیه یکدیگر نگشته، که نتیجه ی آن جز ایجاد خلأ سیاسی گسترده که چارچوب اقلیم راتحت الشعاع خود قرار می دهد، هیچ نتیجه ی دیگری را به ارمغان نمی آورد.

نوشته: هاشم ضیاء


4549
بازدید
0
نظرات
تاریخ ارسال : ۲۱:۳۱:۱۱ _ ۱۳۹۴/۰۶/۰۲

نظر خود را ارسال کنید


نام:
ایمیل:
دیدگاه:
کد امنیتی :


تمامی حقوق این سایت ، متعلق به وب سایت شنو پرس می باشد.
طراحی و برنامه نویسی : سورس کد